Review: Astor: Blade of the Monolith

RDJ134 18 juni 2024 om 14:48 uur

Begin deze eeuw toen de Nintendo GameCube, PlayStation 2 en de Xbox heer en meester waren, verschenen er veel action hack and slash RPG-titels met vaak cute personages in de hoofdrol. Astor: Blade of the Monolith, die nu verkrijgbaar is voor alle gangbare systemen, weet de vibe van die tijd perfect te vangen en te vertalen naar 2024. Maar of gamers van nu ook hier echt op zitten te wachten is een tweede, maar daar meer over in de onderstaande recensie.



Astor: Blade of the Monolith vertelt het verhaal van de Diokek die vreedzaam leven op de planeet Gliese, die geschapen zou zijn door de ‘ancients' oftewel hun goden. Alleen worden de Diokeks non-stop aangevallen door Hiltsik, die gedreven worden door donkere krachten en dus steeds voor grote problemen zorgen. Dus zijn het krijgers als Astor die hun volk beschermen tegen de aanvallen van deze Diokeks en geloven dat de ‘ancients' terug zullen keren op een dag om hen te bevrijden van hun vijanden.

Als het spel begint maken we kennis met Astor, die nu samen met een andere Diokek oude tempels aan het onderzoeken is naar aanwijzingen van de ‘ancients en hoe ze deze kunnen laten terugkeren. Wat makkelijker klinkt, dan de realiteit is, want tijdens deze missie gaan er dingen mis en komt Astor er achter dat hij wel eens de uitverkorene kan zijn. Hoewel er meerdere voor hem waren die het duidelijk dus niet waren, maar als hij niet de uitverkorene is zouden we het verhaal niet volgen lijkt mij. Wat volgt is vrij simpel en dat is een grote semi-openwereld die is opgedeeld in meerdere gebieden waar je missies speelt en jezelf verbetert. Want dit is een actie-RPG wiens inspiratie is gehaald uit de Zelda- en Devil May Cry-titels en dat is iets wat ook goed terug is te zien.



Het verhaal van Astor: Blade of the Monolith is vrij simpel en rechttoe rechtaan. Jij bent de verkozene die onderzoekt wat er met je schepper is gebeurd en zal je behoorlijk lang zoet zijn met deze titel. De tijd staat op twintig uur, maar als je gaat voor een 100% complete zal je wel even langer zoet zijn dan dat. Rush je er door heen, dan ben je 12 tot 15 uur max bezig. Wat jammer zou zijn, aangezien deze titel een hele hoop te bieden heeft.

Zoals het gaat met actie-RPG, moet je Astor sterker laten worden en daar zijn (zij)missies voor en zal je naarmate de game vordert ook veel krachtiger worden en je nieuwe magie leren en je wapens en uitrusting verbeteren, terwijl je richting een grande finale gaat. Die ik je niet zal spoilen, omdat je deze zelf zal moeten ervaren. Maar dat het in de traditie is van dit genre, weet je dus dat dit vrij pittig zal worden.

Tijdens het spelen kan je à la Zelda een tinkerbell... bedoel een lichtgids activeren die je de weg zal wijzen naar je doel, zodat je niet zal verdwalen, maar je moet natuurlijk wel goed alles verkennen, want je kan van alles tegenkomen. Je krachten en gezondheid vul je aan met kristallen die je krijgt als je een vijand verslaat of als je die tegenkomt. Ook verkrijg je met kristallen en het kapot slaan van vijanden, kratten en potten geld die je kan investeren in je personage en zijn uitrusting.



Qua gameplay zit het goed met Astor: Blade of the Monolith, want zoals met elke RPG is het aan jou de speler te beslissen hoe je het spel ten einde wilt brengen en welke wapens en krachten je hiervoor wilt gebruiken. Mijn speelstijl kan totaal verschillen van die van jou. Bovendien kan je in het begin van de game een beetje overrompeld worden door hoe optimaal je controller gebruikt wordt met wapens, potions, magie en meer. Dit is heel even wennen en als je dit goed doorhebt hoef je er niet meer over na te denken, althans bij mij ging alles op automatische piloot na een tijd en hoefde ik niet meer te denken wat moet ik doen of hoe rol ik weg et cetera.

De ogen en oren willen uiteraard ook wat hebben en daar zit het met Astor: Blade of the Monolith redelijk goed in orde. De gamewereld van Gliese is kleurrijk met een zacht kleurenpalet die later bij sommige gebieden zal knallen door de felheid van bijvoorbeeld blauw en rood en uiteraard is het niet onvermijdelijk om een connectie met de recente Zelda-titels te maken die ook dit soort kleurenpalet hanteert. Ik speelde deze titel in 4K op de Xbox Series S en heb genoten van hoe mooi het er uit zag.

Dan het geluid: dit is over het algemeen vrij tam; de personages praten in een eigen taaltje die vrij kort en krachtig is. De geluiden van de werelden zijn prachtig, de wind die door je headset heen waait, de krachtige geluiden van de bazen (tien verschillende) en vele vijanden (meer dan twintig soorten) komen goed naar voren. Zoals altijd speelde ik de game met de Plantronics RIG 500HS, waarvan je mijn recensie hier op Eigenwereld kan lezen. Het geluid is goed; lekkere bass en glashelder waardoor je een goede game-ervaring met Astor: Blade of the Monolith zal hebben. Ook als je het geluid via je tv-speakers of soundbar laat gaan, klinkt het zeer goed en uiteraard heb ik dat ook getest.


Reageer